Z przyjemnością pielgrzymowałem od Brodnicy do Torunia: dziękuję za nocleg w Ośrodku Chopinowskim w Szafarni, znanym z gościnności dla caminowiczów. Jedno z takich miejsc, które tworzą klimat polskiego Camino. W pewnych odcinkach brakuje oznakowania, które umocniłoby pielgrzyma, że idzie dobrą drogą, ale mając przewodnik i mapy w komórce nikt nie zabłądzi! Buen Camino!

Przejście szlakiem było dla mnie ogromnym wyzwaniem. Czym innym jest usłyszeć o Camino, czym innym udać się na pieszą wędrówkę. Trasa niezbyt długa, gdyż prowadząca z Mszano do Ciechocina. Pogoda podczas przemarszu raczyła mnie swoimi kaprysami - słońcem i deszczem. Zaplanowany przemarsz zakładał przystanek w Szafarni i Ośrodku Chopinowskim. Opinie nie kłamały - cudowne miejsce, niesamowite przywitanie i pomoc zachęcają do powrotów. Kolejny dzień, podobnie jak poprzedni, wymagał samozaparcia i parcia przed siebie - na przekór warunkom pogodowym. Z ciekawszych miejsc Golub-Dobrzyń z pokrzyżackim zamkiem. W kwestii znakowania szlaku nie jest źle, choć w mojej ocenie mogłoby pojawiać się częściej. Polecam każdemu.

Do niedawna Camino Polaco było dla mnie zaledwie nowinką. Wiele się słyszało, brakowało jednak czasu, by się wybrać. W końcu przyszedł ten dzień, kiedy wraz z przyjaciółką odważyłyśmy się ruszyć szlakiem. Trasa krótka, gdyż prowadząca z Torunia do Gniewkowa. Zakochałam się od pierwszych postawionych kroków. Niesamowity klimat i widoki, choć często gubiłyśmy znakowanie. Mapa jest w tym miejscu kluczowa. W Gniewkowie dotarłyśmy do urokliwego kościoła św. Mikołaja, gdzie zakończyłyśmy przemarsz. Z pewnością wrócimy, tym razem obierając kierunek na północ.